من با تو به نعمتها دوستى كنم و تو به معصيتها با من دشمنى كنى ! نيكى من پيوسته بر تو فرود مىآيد ، و بدى تو همواره بسوى من اوج مىگيرد ! [ آيات 123 - 103 ] ( تفسير لفظى ) 103 - إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ . در اين داستان نشانى است براى كسى كه از عذاب آن جهانى ترسان است ، آن روز روزى است كه آن را مردمان فراهم خواهند آورد ، و آن روز داور و دادخواه و داد ده حاضر است . 104 - وَ ما نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ . ما آن روز را بتأخير نيندازيم مگر مدّت شمرده شده‌اى . 105 - يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ . آن روز سخن نگويد هيچ‌كس مگر به دستورى خداوند ، پس از جملهء ايشان بدبخت و از جملهء ايشان خوش‌بخت باشد . 106 - فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ . اما آنها كه بدبختند در آتشند و ايشان را در آتش ناله‌اى زار و خروشى سخت باشد . 107 - خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ . در آن آتش هميشه تا آسمانها و زمين بر پا است جاويدانند ، مگر آنچه كه خداى خواهد ، چون پروردگار تو همه آن كند كه خود خواهد . 108 - وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ . اما آنها كه خوشبختند هميشه تا آسمانها و زمين هست در بهشت جاويدانند مگر آنچه خداى تو بخواهد كه اين بخشش هميشگى و نبريدنى است . 109 - فَلا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هؤُلاءِ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا كَما يَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ . پس تو در گمان مباش از آنچه ايشان مىپرستند ( كه روزگار دراز بر آنها گذشته ) آنان نمىپرستند جز همان گونه كه پدرهاشان از پيش مىپرستيدند و ما بهرهء ايشان را به ايشان از عذاب تمام و كامل خواهم سپرد . 110 - وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ . ما موسى را تورات داديم و در آن دو گروه گشتند و اگرنه سخنى از خداوند تو از پيش گفته شده بود ( كه عمر و روزى هركس كم و زياد نمىشود ) ميان تو و ايشان كار از عذاب برگزار شده بود و اين مشركان از كار تو اى محمّد در گمان و دل شورنده هستند . 111 - وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ . و نيست هيچ‌كس از مشركان مگر آنكه به ايشان ( پاداش ) كارهاشان خواهد رسيد ، كه خداوند به‌آنچه مىكنند آگاه است . 112 - فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ . پس با ياران استوار و پاى بر جاى باش چنان كه تو را فرمودند . و سركشى نكنيد كه خدا به آنچه مىكند آگاه است . 113 - وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ . و با ستمكاران مگرائيد و تكيه به آنها نكنيد كه آتش شماها را فراگيرد و جز خداى كسى يار و ياور و دوست شما نيست .